Pfff. Mineurstemming hier. Overkill Robin Williams. Daar komt het vast door. Met Wellie de zeer geslaagde One Hour Photo gekeken op kosten van de EO. Daarna even de kanalen doorgezapt om bij RTL 5 op ‘What dreams may come’ te stuiten. Wat een draak. Wat een monster. Waarom hebben we die uitgekeken? En waarom is het zo ondoenlijk de hemel op een aantrekkelijke wijze te verbeelden? Het perfecte is gewoon niet leuk om naar te kijken. Het is cheesy en stom en voorspelbaar en altijd lelijk. Willem Jan Otten, de dichter die Jaap een filmschrijfcursus gaf, vertelde dat we alleen door ellende en tegenwerkingen de echte motivatie van de hoofdpersoon zien. Als alles goed gaat, zien we gewoon niet hoe belangrijk iets voor iemand is.

Dolle avond, gisteren. Joost, broer van lief, gaf een klein partijtje en de heren Juul en Martijn een Twaardbeidenfeest, waar kilo’s aardbeien verstouwd zijn en in de keuken gedanst werd op franse chansons. Allemaal heerlijk. Texel en weekje essays schrijven met Marieke in vooruitzicht. Feestjes, gesprekjes met huisgenoten, bezoekjes van en naar vrienden. Maar het knaagt soms. Leven vult zich zonder duidelijke lijn. Ingewikkeld, maar wel begrijpelijk met vertrek in het vooruitzicht. Denk dat ik lief ook beetje mis. Het voelt allemaal wat zinlozer zonder hem. Onterecht. Dat ook, ja.

Met Wellmood naar Vineyard geweest. Het was een beetje tam, vandaag. Onvoorstelbaar, als je leest dat Johannes in Openbaringen tegen de eerste gemeentes zegt dat ze gepassioneerd voor Jezus moeten zijn. Hij besluit zijn woorden telkens met: “Are your ears awake? Listen. Listen to the Wind Words, the Spirit blowing through the churches.”

Kreeg net een mailtje met verhalen over heldere bergmeertjes met blote hippies, films met duitssprekende engelen in lange wollen jassen en het verlangen naar mij. Je kunt het lezen op www.semfilms.nl/jaap. Dat maakt de dag wat dragelijker.