Archive for July, 2003

City of Angels

Wow! Wat een start. Alles is groot. Ja, ja, dat weten we. Maar nee, ALLES. De Starbuckskoffie gaat per halve liter (yuk), de auto’s zijn groot, het huis waar ik slaap is enorm en de stad is nog enormerder.
Ik ben beland in Hollywood Hills, bij Mary en haar gezin. Mary is een ongelofelijk figuur. Ze is topadvocate bij Universals, maar komt te laat op haar werk omdat ze het inschrijfformulier voor de gingerbreadhouse - contest op de jaarlijkse county-fair niet kan vinden. Ze is op en top amerikaanse huisvrouw en heeft tegelijkertijd de wildste rechtzaken voor de grootste films gedaan. Het huis is ook ongelofelijk. Een preciese afspiegeling van de dubbelheid van haar persoon. Gezellig, burgerlijk zelfs. Maar een super-architectuur met ingebouwde aquaria en watervallen en hippe zithoeken en een zwembad en een terras waarvandaan je over LA uitkijkt. Het is echt te bizar om hier te verblijven.

en Hollywood is helemaal raar. Hier in huis doen ze de ramen bijvoorbeeld nooit dicht. Iedereen kan binnenlopen, maar er gebeurt nooit wat. en naast dit huis staat een soort van een enorme Venustempel. En Hollywood downtown is lelijk en bouwvallig en bijna armoedig zelfs. Behalve het shoppingcentre wat uit haar voegen barst van de glamour. overal theaters.

Oh, heb zoveel te vertellen. Jaap’s cursus met allerlei spanky mensen uit de branche die ook nog eens heel erg aardig zijn. En de verhalen van christen-zijn hier, wat nogal wat radicaliteit eist, wil je naar je geloof leven EN doorbreken. En van het museum waar ik vandaag was. The Norton Simon Museum En het openbaar vervoer (welk?). Er is net een nieuwe tramlijn geopend. The Gold Line. Een boemeltje naar Pasadena. Zaterdag en zondag was het free ride en de hele stad stond op haar kop. Mensen hebben 3 uur in de rij gestaan om er in te kunnen zitten. Het is de talk of the town. Ging een dagje alleen op stap in LA en raakte aan de praat met een activist voor meer OV en een black guy en een hispanic guy (ja, ik leer al wat kan en wat niet) en a white guy en whatever de kleur. Mensen zijn hier ongelofelijk behulpzaam. En wat een raar land. Er zitten karaktereigenschappen in deze mensen die zo benijdigenswaardig zijn. Maar die kunnen prima bestaan naast de meest ongelofelijke onwetendheid. En niet willen weten. Maar later meer daarover, om daar iets zinnigs over te kunnen zeggen, moet ik nog een beetje langer hier rondstruinen.

Ben uitgeput. Nog een bewijs van mijn verblijf hier:

de vlucht

afscheid

after party chill

van gitaren en slaaptekort

duinen

the chosen

80 minuten

vrees

DNB