vandaag kreeg jaap, als dank voor het volhouden tot en met zijn 26e levensjaar [wat afgelopen mei al was geschied] een uitje naar een regenachtig Ruhrgebied op maandagmorgen. De dag kon niet meer stuk toen we door de nat-besneeuwde raampjes van ons botsmobiel de contouren van een verlaten hoogoven zagen opdoemen. Phoenix West was het reisdoel; een uit gebruik genomen industriegebied ten noorden van Dortmund. De hoogoven die daarop staat, is in 1998 stilgelegd. En daar wilden we in. of op. of wat je ook doet met een hoogoven.

[in afwachting van onze eigen pics, met dank aan de fantastische urban exploring site Vergane Glorie]

Het terrein bleek niet zo verlaten als gehoopt, want verderop waren ze wat bijgebouwen aan het opknappen of slopen. Nadat we rond het geval waren gelopen en de conclusie hadden getrokken dat de hekken toch wat hoog waren, vonden we een deur die naar een totaal verduisterde vochtige kelder leidde. daar bleek dat je de electriciteitskabels uit je haar moest plukken en er 5m diepe gaten in de vloer zaten. Het lage hekje verderop bleek een minder lastig obstakel.

De hoogoven is, op de buitenste gebouwen na, een enorm open complex van silo’s, ufo-achtige ovens met scharnierende pompen, buizen, transportbanden en heel veel trappetjes. en compleet verroest. De 30 cm dikke betonnen vloeren rotten onder je voeten weg en overal lagen zware stukken metaal op de grond. hilarisch! vooral toen het begon te waaien en alle loshangende platen en buizen ‘whiew’ en ‘kgrrrr’ en ‘aaaangngn’ deden. gelukkig groeiden er ook gewoon bomen tussen de rails van de wagonnetjes en kon je fijn over de balustrades ‘in de open lucht’ wandelen.

Toen we doorweekt en bevroren waren, hebben we in het aangrenzende grijze-arbeidersstraatje-met-uitzicht-op-het-bouwval bij een Chinese Imbiss lekkere rijst-pruttie gegeten en jasmijnthee gedronken.

’s middags voerde de tocht per ongeluk langs een disney-vertelling van de Mijnbouw vanaf 1600. Leuke gekleurde bordjes en gezellige kindertreintjes verhulden het feit dat mijnbouw één van de gevaarlijkste en meest slopende takken van de sport was. De sneeuw bleef liggen daar en we waanden ons in een heus wintersportlandschap. Dat werd versterkt door de stapels moonboots en ski-pulli’s in de rastätte op weg naar huis. knoop het in je oren: wintersport is uit! industrie-kultur is in.