ik leef al meer dan een week in een snotbel. het is me nu eindelijk gelukt jaap daarin te betrekken. een slecht excuus, ik weet het. ik verwaarloos mijn moestuintje. schrijven gaat nog niet zo vanzelf in mijn nieuwe baantje en in mijn frustratie daarover weiger ik ook te schrijven op mijn log.

maar hier ben ik dan, idiote wereld. zoals Auden het al zei: Sob, heavy world Sob as you spin Mantled in mist Remote from the happy.

Zo erg is het allemaal niet, hoor. een greep uit de week. Buurman mocht, na gedreigd te hebben met boze brieven naar het bisdom en het vaticaan, eindelijk Ave Maria zingen in de mis. Het klonk prachtig. Mooie/verdrietige documentaire over Jimmy Rosenberg gekeken met vrienden. We waren er allemaal stil van. De host van de avond kende hem erg goed. Geshopt aan de amsterdamse straatweg - toerist in eigen stad - en geslaagd aardappelcurryrecept gevonden, rock’nroll-concert tegen mensenhandel bezocht met allerlei  gave bandjes, en gedanst op de foutste eightiesband ooit. op het podium. ha. zo makkelijk is het om goed te doen. gelezen in anna karenina, deel 2 van dekalog van kieslovski en the grapes of wrath bekeken en meisje met altijd zere voet voor wie we met lichte wanhoop en ongeloof baden in kerk heeft geen pijn meer. hoera!

nu de mist verjagen met koffie en op naar de krant.