goede vrijdag. in een hoekje van een kantoor in de blokhoeve, een lelijk pand in een lelijke hoek van lelijk nieuwegein, staat een plastic opbergbox. kijk, fluistert j. avondmaal vineyard: afblijven!, staat erop, met viltstift. wij eten dat avondmaal, matzes en zoete wijn, met de tieners die daarna hun kans schoon zien en wegsneaken naar de hal.

vanavond zitten we op kantoorstoelen in een bevloerdekte, systeemgeplafonde ruimte waar we zingen, stil zijn, en teksten over de kruisiging van jezus lezen. vanachter de systeemwand klinkt de herrie van de aanpalende dartclub, die intrek heeft genomen in het pand waar onze kerk kantoor houdt. in een zaaltje hiernaast kun je stil zijn bij een screenshot van jim caviezel uit passion of the christ. genoeg materiaal om cynisch te worden, of een honende aflevering van arjan ederveen te schrijven. maar het lukt niet.

cynisch word ik bij een daverende uitvoering van een zangdienst, met esthetische-kerst-gelovigen die mopperen over de harde bankjes en de gebrekkige akoestiek. laat ik mijn heer dan maar dienen in deze vergeten uithoek.

ik drink de wijn en zeg: heer, op u. want ik vind het een idioot verhaal, maar ik weet niet waarheen zonder jezus. als u ervoor kiest om de zonde van de wereld op de rug van een joodse timmerman te leggen, dan doet u dat maar. als ik daar mee wegkom. ik dien een gemartelde koning en ik ben vrij en ik wil doen wat hij me voordeed.

bij pasen staat alles op scherp. geen kaarsjes, geen kadootjes, geen oecemenische wereldvrede-boodschap om het onverteerbare evangelie mee weg te spoelen. maar een dode man opgehangen aan een kruis die onze verlossing moet zijn. dat je daar nog een paasstol bij wegkrijgt.