van w&a de bundel things you should know van amerikaanse schrijfster a.m. homes gekregen, voor onze gezamelijke jaardagen. de verhaaltjes achtervolgen je tot dagen later. ze hebben iets ongrijpbaars, iets engs, iets wat je adem doet inhouden. vanaf het moment dat een karakter in een paar zinnen wordt geschetst, ken je ze, wil je meer van ze weten, wil je dat het verhaal verder gaat. doe meer met minder woorden, dat ook.

w&a hebben zich al jaren ten doel gesteld hun levensvisie (’actief nihilisme’) op ons over te brengen met goede boeken. en wij de onze op hen. tot mijn spijt: het lukt hen beter ons te verrassen dan andersom. uit hun koker onder meer: a man in full, cat’s cradle, nine stories, new york trilogy. mooi, maar nog niet overtuigend genoeg. onze serieuze pogingen met flannery o’connor, kierkegaard en douglas coupland haalden ook niks uit. verdorie. maar ze krijgen nu een baby.

zelf besteld: sources of the self, van charles taylor. niet te verwarren met de dictator uit liberia, thans verblijvend in den haag. sources of the self is een 600 pagina lange filosofische puzzeltocht naar de herkomsten van de moderne identiteit. elke pagina - maximaal acht per leessessie, ik ben zware literatuur verleerd - heeft een inzicht.

zoals: dat je niet kunt uitleggen waarom je iets afstotends of slecht vind, betekent niet dat je geen heel exact, uitgebreid moreel framework hebt, waardoor je iets slecht of afstotend vindt. of: dat de moderne mens het gewone leven tot iets nobels heeft verheven. terwijl veel vroeger juist de stervende held, of de rationele filosoof eerbied verdiende. of: dat wij in deze tijd een opvallend grote waardering hebben voor kunstenaars en wat zij te zeggen hebben. en: wat we van onszelf vinden is niet alleen psychologisch (ben ik introvert? creatief? kritisch? onderzoekend? behoudend?) maar vooral moreel. wie ik ben heeft te maken met wat ik goed vind om te doen, welke rechten ik anderen toeken, wat ik een levenswaardig leven vind, wat ik nobel acht. en ik ben nog maar op pagina 28. hoera!

intermezzo: willemijn, die zojuist afstudeerde aan de hku, doet ook onderzoek, maar dan naar het lichaam en met draad en foto. ze heeft een waanzinnige techniek ontwikkeld om zijde te bedrukken als foto, maar dan met afdrukken van geborduurde lichamen en figuren. ik zag wat van haar werk vanmiddag. het is echt heel mooi.

en dan soul survivor van philip yancey. dertien verhalen over mensen die yancey terug het geloof in hebben gelokt. zoals martin luther king en ghandi en endo en dostojevski en chesterton en mensen die ik niet kende als lepradokter paul brand. in soul survivor staat zo mooi uitgelegd hoe king de moed kreeg om door te gaan.

———————————————————-

“King was thrust into civil-rights leadership in Montgomery, Alabama, after Rosa Parks had made her courageous decision not to move to the back of the bus. The community formed a new organization to lead a bus boycott and chose as a compromise candidate the new minister in town, King, who, at age 26, looked “more like a boy than a man.” Growing up in comfortable surroundings, with a kind of inherited religion, he hardly felt qualified to lead a great moral crusade.

As soon as King’s leadership of the movement was announced, the threats from the Klan began. And not only the Klan—within days King was arrested for driving 30 mph in a 25 mph zone and thrown in the Montgomery city jail. The following night King, shaken by his first jail experience, sat up in his kitchen wondering if he could take it anymore. Should he resign? It was around midnight. He felt agitated and full of fear. A few minutes before, the phone had rung. “Nigger, we are tired of you and your mess now. And if you aren’t out of this town in three days, we’re going to blow your brains out, and blow up your house.”

King sat staring at an untouched cup of coffee and tried to think of a way out. In the next room lay his wife, Coretta, already asleep, along with their newborn daughter, Yolanda. Here is how King remembers it:

“And I sat at that table thinking about that little girl and thinking about the fact that she could be taken away from me any minute. And I started thinking about a dedicated, devoted and loyal wife, who was over there asleep. … And I got to the point that I couldn’t take it anymore. I was weak. … And I discovered then that religion had to become real to me, and I had to know God for myself. And I bowed down over that cup of coffee. I never will forget it. … I prayed a prayer, and I prayed out loud that night. I said, “Lord, I’m down here trying to do what’s right. I think I’m right. I think the cause that we represent is right. But Lord, I must confess that I’m weak now. I’m faltering. I’m losing my courage.” …

And it seemed at that moment that I could hear an inner voice saying to me, “Martin Luther, stand up for righteousness. Stand up for justice. Stand up for truth. And lo I will be with you, even until the end of the world.” … I heard the voice of Jesus saying still to fight on. He promised never to leave me, never to leave me alone. No never alone. No never alone. He promised never to leave me, never to leave me alone.

Three nights later a bomb exploded on the front porch of King’s home, filling the house with smoke and broken glass but injuring no one. King took it calmly: “My religious experience a few nights before had given me the strength to face it.