schoonzusje f. kwam terug van een kort verblijf uit haar geboorteland met de conclusie dat ze hier hopeloos achterliep. haar mobieltje was te oud, haar camera te suf, ze had geen laptop om mee te wifi-en, ze kende de namen van de nieuwe koffie- en donutchains niet en ze vond de nieuwe supermalls in bandung verbijsterend groot en luxe. geen idee van welk geld ze het deden, want indonesië is voor de meesten een arm land. lijkt me een rare gewaarwording als je net naar het westen bent verhuisd.